آنچه بلوک‌چینی دربارهٔ شروع درست به من آموخت

بلوک‌چینی بخشی از کار عملی ساختمانی من در بیش از ۱۹ سال گذشته است. مردم معمولاً دیوار تمام‌شده را یک سطح می‌بینند، اما من مجموعه‌ای از تصمیم‌ها را می‌بینم که پیش از گذاشتن اولین بلوک آغاز شده‌اند. محل دیوار، بستر، بازشوها و ارتباط با کارهای مجاور بر مراحل بعدی اثر دارند. به همین دلیل پیش از تمرکز بر سرعت، برای شناخت نقشه و کارگاه وقت می‌گذارم.

در آغاز، راستا و تراز را کنترل می‌کنم و محل اتصال دیوار به گوشه‌ها، ستون‌ها یا اجزای دیگر ساختمان را می‌بینم. با بالا رفتن رج‌ها، بازشوهای مورد نظر را در ذهن دارم. اگر اندازه‌ای نیاز به توضیح داشته باشد، به‌جای فرض کردن سؤال می‌کنم. رج اول منظم ارزشمند است، چون اصلاح اشتباه پس از تکرار آن دشوارتر می‌شود. هنگام کار، بندها و یکنواختی اجرا را نیز بررسی می‌کنم.

بلوک‌چینی در کارگاه جدا از بقیهٔ فعالیت‌ها نیست. مصالح باید به محل درست برسند، دسترسی حفظ شود و اجرا با گروه‌های بعدی هماهنگ باشد. سعی می‌کنم محیط و دیوار را در وضعیتی تحویل بدهم که مرحلهٔ بعد آسان‌تر پیش برود. این یعنی کنترل منظم کار خودم و مطرح کردن زودهنگام نکاتی که در جانمایی یا ترتیب اجرا نیازمند توجه هستند.

در اینجا شیوهٔ کارم را توصیف می‌کنم و آن را به ساختمانی مشخص که مدارکش اینجا موجود نیست نسبت نمی‌دهم. نمونه‌های مازندران و چالوس در مجموعهٔ کارهایم، زمینهٔ ساختمانی گسترده‌تری را نشان می‌دهند که این عادت‌ها در آن شکل گرفته‌اند. برای کارفرما نکتهٔ مهم روش کار من است: خواندن دستورها، آماده‌سازی دقیق، کنترل پیوستهٔ نتیجه و پذیرفتن مسئولیت بخشی که اجرای آن به من سپرده شده است. همین عادت‌های روزمره بلوک‌چین قابل اتکا را برای گروه کارگاه مفید می‌کنند.